سفر استقلال به امارات پيامدهاى بسيار خوبى براى اين تيم به همراه داشته است كه در رأس آن مى توان اشاره اى داشت به رشد روحى - روانى بازيكنان و خارج شدن از رخوت و سنگينى نيم فصل نخست. استقلال به لحاظ تاكتيكى هم در امارات تمرينات بسيار خوب و به روزى را پشت سر گذاشت كه ماحصل آن تغييرات تاكتيكى چشمگير در تيم فيروز كريمى بوده است.
استقلال پس از نيم فصل سردرگمى تاكتيكى حالا به اين نتيجه رسيده است كه مى تواند سيستم (۳-۴-۳) را به عنوان اصلى ترين تاكتيك خود انتخاب كند و در نيم فصل دوم با اميدوارى بيشترى با اين سيستم هجومى به ميدان برود. همه اين تغييرات از نگاه كادر فنى و حتى كارشناسان خوب و فايده بخش ارزيابى شده اما نگاه بدبينانه را از سيماى استقلال پاك نمى كند و استقلال تنها در شرايطى مى تواند اين بدبينى را از تن خود دور كند كه در بازيهاى آغازين اين نيروى بالقوه را در كوران مسابقات به فعل تبديل كند.
با همه خوبى هايى كه اين سفر تداركاتى براى استقلال داشته اما نگرانى از دفاع استقلال همچنان ادامه دارد و با اينكه فيروز كريمى صحبت از تغييراتى در اين پست به زبان آورده اما نمى توان به سادگى التهاب سازمان دفاعى استقلال را از ذهن برد.
استقلال به احتمال فراوان با ۳ دفاع گام به ميدان خواهد گذاشت و اين يعنى خارج شدن از سيستم ۴ دفاعه كه مى طلبد پيش از اجراى آن استقلال به خوبى با اين سيستم خو گرفته و عجين شده باشد اما چگونه و با چه روشى؟
آيا استقلال توانست در تعطيلات نيم فصل، بازيهاى تداركاتى محكمى را پشت سر بگذارد يا تنها به خاطر حضور فيزيكى فيروز كريمى و عقبه اى كه اين مربى بادانش همواره با خود داشته بايد ادعا كرد كه استقلال نيم فصل دوم با سيماى تازه اى گام به ميدان خواهد گذاشت؟
آيا تنها نام «فيروز كريمى» براى استقلال گره گشا خواهد شد كه پاسخ منفى است، چرا كه اگر نام فيروز مى توانست وزن حركتى لازم را در رگ هاى استقلال جارى كند، استقلال هرگز پس از حضور كريمى در تيم اش باخت هاى پياپى را تجربه نمى كرد. پس مى طلبد كه استقلال از درون دچار دگرگونى شده باشد و بازيكنان اين تيم با خواست و اراده عميقى گام به ميدان بگذارند.
به غير از نگرانى كه استقلال را در آستانه بازى با استقلال اهواز در خطوط دفاعى احاطه كرده، مى توان به شدت نگران خط حمله اين تيم هم بود. آرش برهانى در رأس همه بازيكنان خود به تنهايى نگرانى عميق و غصه هاى فراوانى را به دليل از دست دادن موقعيت هاى پياپى به استقلال و اطرافيانش وارد مى كند.
ترس از اين است كه خط حمله استقلال كه بعضا فرهاد مجيدى را هم در قامت يك گل نزن مى بيند در نيم فصل دوم هم نتواند گره گشاى اين تيم باشد و مى توان از استراتژى تازه فيروز كريمى كه قصد دارد على عليزاده را به عنوان يك بازيكن اصلى در خط حمله قرار دهد متوجه شد كه سرمربى تواناى آبى ها هم به شدت نگران و غصه دار آتش خط حمله است.
استقلال هر چه فرصت مى خواست را در نيم فصل به دست آورد و حالا همه از تيم فيروز كريمى توقع دارند سيماى تازه اى از خود به نمايش بگذارد اما همچنان اين نگرانى ها پيرامون استقلال وجود دارد و تنها اين عملكرد استقلال در بازيهاى آتى خواهد بود كه اين تشويش ذهنى را از بين خواهد برد.