اين چهره پيروزمندانه براى هواداران استقلال اميدواركننده است. آنها به واقع دلخوش به تبعات آينده اتفاقات اين روزهاى استقلال هستند. چهره مديرعاملى كه پيراهن آبى به دست گرفته و كنارش البته يك بازيكن نام آشنا جا خوش كرده، تصويرى است كه طى روزهاى اخير بارها و بارها روى جلد روزنامه ها نشست تا جماعت استقلالى با عبور از بحرانى يكساله به آرامش آينده دل ببندند. هيچ كس از دفتر على فتح الله زاده ناراضى بيرون نمى آيد. حداقل اينكه حصول يك توافق نسبى بين مديرعامل و طرف مقابلش كوچكترين اتفاقى است كه طى يك گپ و گفت دوستانه واقع مى شود و اين مسأله براى استقلالى كه يك فصل كابوس وار را به واسطه فقر بازيكن كارآمد در غالب خطوط خود پشت سر گذاشت يك اتفاق مبارك است. با اين حال زمان ترانسفرهاى متوالى هنوز سر نرسيده. همان نقطه اى كه هواداران آبى از آن وحشت دارند. يك فلاش بك به گذشته كافى است تا روزهايى تداعى شود كه استقلال خواسته يا ناخواسته لگد به بخت خود زد. ترانسفر مهدى پاشازاده و عليرضا منصوريان و در نهايت دادن فينال ليگ قهرمانان به رقيب آسيايى آن هم در خانه خودى نماى واقعى از يك تراژدى تمام عيار بود.
دست بر قضا استقلال اين بار برنده مطلق فصل نقل و انتقالات بوده است. بازيكنان اسم و رسم دار يكى پس از ديگرى استقلالى شدند تا بسيارى از همين حالا نويد يك استقلال قدرتمند در ليگ هفتم را بدهند. بازيكنانى كه از همين حالا داعيه قهرمانى در سر دارند و هوادارانى كه پيش از استارت ليگ در قالب فاتحان بزرگ اين فصل جديد فرو رفته اند. اين اما همه ماجرا نيست. براى سرمربى شرايط متفاوتى وجود دارد. دلواپسى بابت همان دست قراردادهاى منحصر به فردى است كه ناصر حجازى هرچند جانب احتياط را نگه مى دارد و در اين باره سكوت پيشه مى كند اما حداقل از همين حالا آب پاكى را روى دست همه مى ريزد. حجازى به كسى قول قهرمانى نمى دهد اگرچه از يك استقلال ايده آل و قدرتمند مى گويد اما او هم فكر روزهايى را كرده كه اين مجموعه ناگاه به واسطه قيد و بندهاى نامعقول ثبت شده در قرارداد بازيكنان تهى شود و تكرار مكررات مجدداً سرمربى را به ناكامى بزرگ بدل كند. ديالوگ رد و بدل شده بين حجازى و يكى از دستيارانش در خلال اردوى تركيه خود گواه همه دلمشغولى سرمربى براى آينده استقلال است: «اين همه از تيم تعريف و تمجيد نكنيد. چرا از حالا استقلال را قهرمان مى دانيد؟ دليلى ندارد اينقدر بگوييد استقلال ستاره گرفته، بهترين تيم را مى سازد و از اين حرف ها. شايد من حالا مجموعه اى از ستاره ها را در اختيار داشته باشم اما به ترانسفرها هم فكر كنيد. نصف اين بازيكنان قرار است ترانسفر شوند. اينقدر توقع مردم را بالا نبريد آن وقت تكليف ما چيست؟»
استقلال خبط بزرگى را مرتكب شده كه از قرار سرمربى از همين حالا به تبعات آن واقف است. به هر حال او روزگارى نه چندان دور بابت همين ترانسفرهاى متداول در مديريت فتح الله زاده تن به يك انزواى چندساله از عرصه فوتبال داد و حالا از تكرار اتفاقات مشابه هراس دارد. قرارداد با بازيكنان بزرگ در استقلال بر پايه و اساس ترانسفر بنا مى شود كه با عنوان فريبنده درآمدزايى مى تواند افكار عمومى را منحرف كند. فتح الله زاده همان سبك و سياق گذشته را پيش گرفته و البته اينجا ايراد تنها به شخص مديرعامل وارد نيست.
به هر حال سوداى سرمربيگرى، در سر داشتن و تبديل شدن دوباره به مرد اول استقلال به لحاظ فنى چشم ناصر حجازى را به روى واقعيت ها بست. هم او كه مى توانست با طى كردن شرايط ابتدا تا انتهاى راه با مديرعامل و پيش كشيدن شرط و شروط سفت و سخت راه را بر فروپاشى احتمالى استقلال ببندد.
نگرانى سرمربى بابت تكرار همان روزهاست. به واسطه همين هم ترجيح مى دهد خريدهاى آنچنانى استقلال در بوق و كرنا زده نشود. غافل از اينكه سمت ديگر ماجرا يك مدير رسانه اى است كه براى چهره شدن بيش از پيش به در و ديوار مى كوبد بلكه حتى يك بازيكن شاخص بدون عقد قرارداد از مقابل خانه استقلال هم عبور نكند. براى استقلال فصل آينده مى توان ۲ حالت را متصور شد. يا يك مدعى بى چون و چرا كه بر حسب اتفاقات ترانسفر بازيكنانش منتفى شود و كلكسيونى از ستاره ها شمايل قدرتمندى از آن بسازند يا آغاز ترانسفرها با هدف درآمدزايى و بازگشت استقلال به دوران انحطاط...