******...:::اژدرهاي آبي:::...******

استرس در چهره اش كاملاً پديدار بود اما دايم تلاش مى كرد تا همه نگرانى هايش را از ديد دوربين پنهان كند. هرچه دكتر زادمهر آرام و قرار داشت او بى تابى مى كرد. عادل فردوسى پور كه هيجان و جنجال را پرستش مى كند مدام حركت هاى او را كنار زمين به تصوير مى كشيد. دايى يواشكى گرم مى كند، دايى در حال حركات كششى است، دايى چنان مى كند و چنين كرد، اما هيچ كسى حال او را درك نمى كرد. چين و چروك صورتش نشان دهنده حالت هاى عصبى اش بود. هرچقدر از لب خط شاگردانش را فرياد زد ارضا نشد. فكر مى كرد اگر دوشادوش ساير بازيكنانش بدود زمينه برترى مهيا مى شود. برگه تعويض را زادمهر به ميز داورى مى دهد. وارد شد تا تمام ناملايمتى هاى روزگار را به دست فراموشى بسپارد. زمانى كه محسن خليلى با بازوبند به سمتش آمد فرياد زد: اينها را ولش كن، به بازى بچسب. او ديگر دنبال اسم و رسم نيست بلكه تشنه يك موفقيت بزرگ ديگر است و شايد تنها قهرمانى در ليگ مى تواند آرامش كند. هنوز يادش نرفته كه چگونه از فرش به عرش رفت و با يك چشم به هم زدن با هجمه اى بى رحمانه البته منطقى روبرو شد. او مصمم است. نه به تيم ملى فكر مى كند نه به آينده كارى اش. فقط به اين نكته فكر مى كند كه در اولين تجربه مربيگرى اش بتواند حرف اول را بزند. مى دانست تأثير آنچنانى در بحث فنى نخواهد داشت و حضورش نقش اساسى در موقعيت هاى حساس ندارد اما يقين داشت با حضور در ميدان مى تواند روحيه تيم اش را مضاعف كند. دايى ديروز به آرزوى ديرينه اش يك قدم نزديك تر شد، اگر كمى با ظرافت پيش رود بى شك مى تواند از دروازه كاخ آرزوهايش عبور كند و به تاريخچه افتخاراتش قهرمانى در ليگ برتر در اولين سال مربيگرى اش را هم اضافه كند.
لبخندهاى تلخى ديروز بر لب اطرافيان استقلال نشست اما شيرين ترين لبخند ديروز بر لبان دايى نقش بست چون او مى تواند با ۲ حركت منطقى ديگر همه مدعيان فوتبال ايران را مات كند و با زبان بى زبانى قدرت خود را به رخ همگان بكشد. او مى خواهد ثابت كند شير هميشه شير است اگر...
مثل هميشه تا زمانى كه تيم اش يك گل از حريف پيش است با ژستى حق به جانب دستش را زير چانه مى زند و چهره هاى متفكرانه مى گيرد اما درست وقتى كه نقاط ضعف تيم اش از جانب حريف برملا مى شود از روى خط طولى كنار نمى رود و مدام با حركت دست، به زمين و زمان اعتراض مى كند. صمد مرفاوى فرد زحمتكشى است اما بايد قبول كرد ديد حرفه اى لازم براى شرايط سخت و حساس را ندارد. او حتى به خود زحمت نمى دهد با نگاهى منطقى به عملكرد بازيكنانش بنگرد و در آن واحد مشكل كار را پيدا كند. واكنش هاى احساسى و عاطفى اش همه كارشناسان را به تعجب واداشته. صمد بر اين باور است كه تمام مسائل فنى تيم اش را مى داند اما نمايش ضعيف شاگردانش دقيقاً خلاف اين اتفاق را ثابت مى كند. او بارها به محسن تركى اعتراض كرد و معتقد بود قاضى ميدان با او و استقلال مشكل شخصى دارد اما به واقع داورى در اين پيكار لطف خود را به آبى ها ارزانى داشت و صمد آقا را مديون خود كرد. صمد از جايى ضربه خورد كه عامل اصلى شكست ديروز خود او بود. در حالى كه ۷۰ هزار نفر شاهد تعويض هاى تأثيرگذار دايى بودند او هم تعويض كرد اما ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا آسمان است.
صمد مثل دايى نيست، صمد مثل فيروز كريمى هم نيست، مثل خيلى هاى ديگر هم نيست، چون تنها صمد است كه مى تواند از يك سوراخ چند بار گزيده شود. صمد از آن دسته از انسان ها نيست كه از اشتباهات خود درس بگيرد. او ديروز لئوناردو كوئيكه را از زمين بيرون كشيد تا سوگلى خود را به ميدان بفرستد و همه ديدند كه ستاره سوخته مرفاوى ديروز مثل هميشه هيچ چيزى براى تيم و مربى اش نداشت.
استقلال ديروز فقط به يك نفر باخت و آن كسى نيست جز عبدالصمد مرفاوى. فردى كه هيچ گاه حاضر نشد بپذيرد اشتباه ويران كننده را دوباره نبايد تكرار كند. او بايد بپذيرد راه زيادى پيش رو دارد تا به معناى كامل يك صمد بى عيب شود.

حسرت بى حد طالب لو به فرصت هايى كه هدر رفت و فرصت هايى كه از حريف گرفت. آن طرف سياوش حريفان را به آغوش مى كشد اما وحيد مانده كه چه كند.
اين همان صحنه اى است كه مؤمن زاده مثل بازى با پرسپوليس از دروازه بان رقيب پنالتى را مى گيرد. بله او پنالتى را مى گيرد اما اين بار فرق مى كند. فقط پنالتى است و طالب لو ادامه خواهد داد.
رفقاى ديروز رقباى امروزند. صادقى و كاظمى دست هاى خود را در موهاى ديگرى برده و انگار كه با هم مشكلى ندارند. آنها فقط به فوتبال فكر مى كنند و انصافاً جزو بهترين هاى تيم خود هستند.
هر لحظه صداى پاى او نزديك تر مى شود. همه دوستش دارند و وقتى باخت يك-۲ استقلال روى اسكوربورد نقش مى بندد بيشتر صدايش مى زنند. شايد او حتى در ۲ بازى بعدى سكان آبى ها را در دست بگيرد شايد هم ...
روز، روز چپ پاى نارنجى هاست. محسن خليلى كه روزگارى آقاى گل جوانان تهران بوده مثل بازى رفت دروازه نزديك ترين رقيب تيمش را مى گشايد. خليلى با بازوبند كاپيتانى ۲ گل مى زند و بى شك لقب ستاره ميدان برازنده اوست.
دايى كه مى آيد تيم جان مى گيرد. شايد او به لحاظ فنى تأثيرى در روند حركتى تيمش نداشته باشد اما وقتى پا به ميدان مى گذارد استقلالى ها طور ديگرى بازى را دنبال مى كنند.

عكس ها :فرشاد عباسى