زندگى على منصورميان دو جام قهرمانى
پيام يونسى پور
Payam Younesipour
اگر چوب حراج به واژه ها نزنيم و او را را اسطوره نناميم، ديگر بى انصافى است اگر «على رضا منصوريان» را ستاره اى محبوب در ميان هواداران قطب بزرگ پايتخت تلقى نكنيم. وداع او با پيراهن استقلال در آخرين ديدار اين تيم در جام حذفى، درى را به سوى گذشته اين بازيكن باز مى كند. پسرى كه از زمان برتن كردن پيراهن آبى تهران تا آخرين روز حضورش در تيم هاى ايرانى، پيراهنى جز استقلال را در ليگ كشور بر تن نكرد. نمادى از غيرت و تعصب كه شايد بايد او را در شيشه الكلى گذاشت تا مثل نمونه هاى دانشگاهى سال ها در سلامت بماند. پس فردا او رامقابل پسر بچه هاى امروزى قرارداد و گفت: «اين بود نمونه اى از غيرت و تعصب، اين بود معنى هوادارى در زمين مسابقه…»
«على منصور» لقبى بود كه اوايل دهه ۷۰ خورشيدى از روى سكوها به منصوريان اهدا شد. شعارى با همين لقب و براساس تلفيقى از ملودى يك سريال تلويزيونى و مذهبى برايش سرودند و چه جالب بود كه درست در روزهايى كه «على منصور» استقلالى ها داشت در سن پائولى آلمان به زندگى فوتبالى اش ادامه مى داد، در بازيهاى استقلال با همين شعار و بى آنكه او حضور داشته باشد، هواداران استقلال يادش را زنده مى كردند. محبوبيت منصوريان وامدار از تعصبى بود كه به پيراهن محبوب همان هواداران نشان مى داد، وگرنه بسيار بودند ستاره هايى كه به استقلال آمدند گل هاى ماندگار و فراموش نشدنى به ثمر رساندند، گاهى مقابل بازيكنان رقيب شاخ و شانه كشيدند، در مصاحبه هاى رسانه اى خون خود را آبى دانستند و چون همان تك فاكتور و ويژگى برتر منصوريان را نداشتند، خيلى زود از خاطرات محو شدند.
منصوريان آخرين يادگار استقلال دهه ۷۰ بود كه رفت. بازيكنى كه درست از دايره ميانى زمين با شوتى كه بدون استپ و نگاه كردن روانه دروازه پاس تهران كرد، چهره شد. وقتى كارنامه منصوريان از بدو تولدش در گهواره آبى استقلال تا روز وداعش با بازوبندى كه بر دست بست داشت و بر تخت قهرمانى از فوتبال كنار رفت را نگاه مى اندازيم، متوجه يك واقعه كم نظير مى شويم. «على منصور» با قهرمانى جام حذفى در سال ۱۳۷۴ خورشيدى به استقلال آمد و با قهرمانى در جام حذفى ۱۳۸۷ پس از سيزده سال شناخته شدن به عنوان نماد وفادارى و غرور باشگاه از اين تيم رفت. قرار گرفتن بازه عمر بازيگرى منصوريان در حد فاصل دو قهرمانى جام حذفى به همان اندازه قابل توجه است كه در سايه ماندن هميشگى و مطلقش در تيم ملى همواره يك ابهام بزرگ و عجيب بود.
سال ۷۶ و تيم محمد مايلى كهن را به ياد مى آوريم. نيازى نبود عقربه ساعت را در نيمه دوم تنظيم كنى… خروج منصوريان در هر مسابقه از زمين بازى و ورود فرهاد مجيدى يا مهرداد ميناوند معنى رسيدن به دقيقه ۶۰ بازى را مى داد. كارنامه او به دلايلى مبهم و نامشخص از عناوين و تعدد بازيهاى ملى ناقص مانده،
Payam Younesipour
اگر چوب حراج به واژه ها نزنيم و او را را اسطوره نناميم، ديگر بى انصافى است اگر «على رضا منصوريان» را ستاره اى محبوب در ميان هواداران قطب بزرگ پايتخت تلقى نكنيم. وداع او با پيراهن استقلال در آخرين ديدار اين تيم در جام حذفى، درى را به سوى گذشته اين بازيكن باز مى كند. پسرى كه از زمان برتن كردن پيراهن آبى تهران تا آخرين روز حضورش در تيم هاى ايرانى، پيراهنى جز استقلال را در ليگ كشور بر تن نكرد. نمادى از غيرت و تعصب كه شايد بايد او را در شيشه الكلى گذاشت تا مثل نمونه هاى دانشگاهى سال ها در سلامت بماند. پس فردا او رامقابل پسر بچه هاى امروزى قرارداد و گفت: «اين بود نمونه اى از غيرت و تعصب، اين بود معنى هوادارى در زمين مسابقه…»
«على منصور» لقبى بود كه اوايل دهه ۷۰ خورشيدى از روى سكوها به منصوريان اهدا شد. شعارى با همين لقب و براساس تلفيقى از ملودى يك سريال تلويزيونى و مذهبى برايش سرودند و چه جالب بود كه درست در روزهايى كه «على منصور» استقلالى ها داشت در سن پائولى آلمان به زندگى فوتبالى اش ادامه مى داد، در بازيهاى استقلال با همين شعار و بى آنكه او حضور داشته باشد، هواداران استقلال يادش را زنده مى كردند. محبوبيت منصوريان وامدار از تعصبى بود كه به پيراهن محبوب همان هواداران نشان مى داد، وگرنه بسيار بودند ستاره هايى كه به استقلال آمدند گل هاى ماندگار و فراموش نشدنى به ثمر رساندند، گاهى مقابل بازيكنان رقيب شاخ و شانه كشيدند، در مصاحبه هاى رسانه اى خون خود را آبى دانستند و چون همان تك فاكتور و ويژگى برتر منصوريان را نداشتند، خيلى زود از خاطرات محو شدند.
منصوريان آخرين يادگار استقلال دهه ۷۰ بود كه رفت. بازيكنى كه درست از دايره ميانى زمين با شوتى كه بدون استپ و نگاه كردن روانه دروازه پاس تهران كرد، چهره شد. وقتى كارنامه منصوريان از بدو تولدش در گهواره آبى استقلال تا روز وداعش با بازوبندى كه بر دست بست داشت و بر تخت قهرمانى از فوتبال كنار رفت را نگاه مى اندازيم، متوجه يك واقعه كم نظير مى شويم. «على منصور» با قهرمانى جام حذفى در سال ۱۳۷۴ خورشيدى به استقلال آمد و با قهرمانى در جام حذفى ۱۳۸۷ پس از سيزده سال شناخته شدن به عنوان نماد وفادارى و غرور باشگاه از اين تيم رفت. قرار گرفتن بازه عمر بازيگرى منصوريان در حد فاصل دو قهرمانى جام حذفى به همان اندازه قابل توجه است كه در سايه ماندن هميشگى و مطلقش در تيم ملى همواره يك ابهام بزرگ و عجيب بود.
سال ۷۶ و تيم محمد مايلى كهن را به ياد مى آوريم. نيازى نبود عقربه ساعت را در نيمه دوم تنظيم كنى… خروج منصوريان در هر مسابقه از زمين بازى و ورود فرهاد مجيدى يا مهرداد ميناوند معنى رسيدن به دقيقه ۶۰ بازى را مى داد. كارنامه او به دلايلى مبهم و نامشخص از عناوين و تعدد بازيهاى ملى ناقص مانده،
 |
هر چند كه باز هم كسى به اين زودى نام او را از ياد نخواهد برد. شايد بتوانيم براى نسل جديد جامعه هوادارى فوتبال ايران كه امروز ميان سنين ۱۵ تا ۲۰ سال سن دارند افسوس خورد كه اوج فوتبال «على منصور» را به ياد نمى آورند. كاش مى شد «ژن» بازيكنى چون او را كشف و برداشت كرد يا مقدارى از خون منصوريان گرفت و به بازيكنانى تزريق كرد كه در سال هاى آتى با پيراهن استقلال به ميدان مى روند. استقلال بدون «على منصور» چه در زمين، چه روى نيمكت و چه روى سكوها، چيزى كم دارد! به نبودنش از چه زمان عادت مى كنيم
آغاز و پايان، با قهرمانى
اصغر زارعىAsghar Zarei
خداحافظى با پنجمين قهرمانى
پنجمين قهرمانى استقلال در جام حذفى با خداحافظى يكى از باسابقه ترين بازيكنان تاريخ اين باشگاه همراه بود و عليرضا منصوريان پس از حدود ۱۵ سال كه براى اولين بار با پيراهن استقلال به ميدان آمد، در بازى مقابل پگاه گيلان براى آخرين بار پيراهن شماره ۱۰ آبى را بر تن كرد و به دو دهه فعاليت حرفه اى خود پايان داد. منصوريان يكى از آخرين بازمانده هاى نسل طلايى فوتبال ايران در اواسط دهه هفتاد است كه با بازى حرفه اى خداحافظى كرد. از آن تيم موفق جام جهانى ۹۸ فقط مهدوى كيا و باقرى هنوز به بازى ادامه مى دهند.
گل تاريخى مقابل پاس
منصوريان اولين بار در ارديبهشت ۷۴ و در جام نقش جهان براى اولين بار مقابل كشاورز پيراهن استقلال را برتن كرد اما اولين بازى رسمى وى ۲۸/۲/۷۴ و در هفته اول ليگ مقابل برق شيراز بود. دو هفته بعد مقابل كشاورز اولين گل خود را به ثمر رساند . اين بازيكن در هفته هفتم و مقابل پاس يكى از گل هاى به ياد ماندنى ليگ را با يك ضربه از راه دور به ثمر رساند، گلى كه باعث شهرت اين بازيكن در ليگ شد. منصوريان در يك انتخاب رسمى از سوى فدراسيون فوتبال به عنوان يكى از ۳ بازيكن برتر فصل ۷۴ برگزيده شد. ضمن آنكه در اين فصل قهرمانى جام حذفى را نيز تجربه كرد.
تنها سهميه استقلال در تيم ملى
در سال ۷۵ منصوريان تنها بازيكن انتخابى مايلى كهن از استقلال براى تيم ملى بود و اين بازيكن حداقل سهميه را براى آبى ها در تيم ملى حفظ كرد. منصوريان در بازى دوستانه با كويت (۲-۲) اولين بازى ملى خود را در سن ۲۵ سالگى تجربه كرد و جالب اينكه آخرين بازى ملى او نيز مقابل كويت در بازيهاى آسيايى ۱۹۹۸ رقم خورد. چند روز بعد در مسابقات مقدماتى جام ملت هاى آسيا در مسقط، منصوريان اولين گل ملى خود را مقابل سريلانكا به ثمر رساند. در جام ملت هاى ۱۹۹۶ با تيم ملى به مقام سوم آسيا رسيد و در مسابقات مقدماتى جام جهانى ۱۹۹۸ نيز تيم ملى را همراهى كرد.
بازى در ليگ هاى خارجى و جام جهانى
عليرضا منصوريان در اسفندماه ۷۵ به تيم باليستر سنترال سنگاپور پيوست تا بازى در خارج از كشور را نيز به كارنامه خود اضافه كند. وى با اين تيم در ليگ سنگاپور چهارم شد . يك سال بعد و در دى ماه ۷۶ وى مجدداً به استقلال بازگشت و با استقلال قهرمانى ليگ آزادگان را تجربه كرد. درجام جهانى ،۱۹۹۸ منصوريان در دو بازى مقابل امريكا و آلمان به عنوان بازيكن جانشين به بازى آمد و تصوير او بعد از گل مهدوى كيا مقابل امريكا هنوز در يادها باقى مانده است. منصوريان در مجموع ۴۷ بازى ملى انجام داد و ۸ گل نيز به ثمر رساند.
حضور در ليگ يونان
در فصل ۷۷ و پس از پايان بازيهايى آسيايى كه با قهرمانى ايران خاتمه يافت، منصوريان راهى ليگ يونان شد و پيراهن تيم اشكودا زانتى را برتن كرد. وى در ۱۷ بازى نيم فصل دوم براى اين تيم بازى كرد و در جام حذفى نيز در شكست ۳- يك مقابل المپياكوس زننده تك گل تيمش بود. در فصل بعد منصوريان مدتى در تيم اشكودا توپ زد و نيم فصل دوم به تيم آپولون پيوست و تنها گل خود در ليگ يونان را براى اين تيم به ثمر رساند. وى در مجموع ۳۱ بازى در ليگ يونان انجام داد و يك گل به ثمر رساند.
ناموفق در بوندس ليگا
منصوريان در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ به تيم دسته دومى سن پائولى آلمان پيوست و با اين تيم مقام سوم بوندس ليگاى دو را كسب كرد و به بوندس ليگا آمد. وى با سن پائولى در بوندس ليگا فصل بسيار ناموفق را پشت سر گذاشت و فقط در ۴ بازى براى اين تيم به ميدان رفت و در نهايت با سقوط سن پائولى، منصوريان نيز پس از دو فصل ناموفق از اين تيم جدا شد.
بازگشت به استقلال
با بازگشت به ايران دوباره پيراهن استقلال را بر تن كرد ولى در تيم رولند كخ و بعد قلعه نوعى به عنوان بازيكن جانشين استفاده مى شد. در فصل ۸۴ كه با قهرمانى استقلال همراه شد، منصوريان على رغم اينكه گلى به ثمر نرساند ولى نقش مهمى در قهرمانى آبى ها داشت. در دوره مربيگرى فيروز كريمى بود كه به عنوان بازيكن ثابت مورد استفاده قرار مى گرفت .
۲۲۱ بازى و ۲۴ گل
منصوريان در مجموع ۲۲۱ بار در مسابقات رسمى براى استقلال به ميدان رفت و ۲۴ گل نيز به ثمر رساند. در فصل ۷۴ بيشترين گل را براى استقلال به ثمر رساند ( ۶ گل در ليگ و ۲ گل در حذفى). در همان فصل نيز با ۳۶ بازى بيشترين بازى را براى استقلال انجام داد . وى اولين بار در بازى دوستانه مقابل تيم ملى عمان در سال ۷۷ بازوبند كاپيتانى استقلال را بر بازو بست.
بهترين بازيكن سالنى سال ۷۵
عليرضا منصوريان ازبازيكنانى است كه در فوتبال سالنى تبحر خاصى دارد و در تيم ملى فوتسال نيز سابقه بازى دارد . در مسابقات مقدماتى جام جهانى كه فروردين ۷۵ در تهران برگزار شد، وى در چهار بازى ۱۳ گل به ثمر رساند و بهترين گلزن مسابقات انتخابى لقب گرفت البته وى در جام جهانى فوتسال نتوانست حاضر شود، چرا كه در اردوى تيم ملى فوتبال براى جام ملت هاى آسيا بود. منصوريان در جام رمضان سال ۷۴ نيز به عنوان بهترين بازيكن جام انتخاب شد و يك موتور گازى جايزه گرفت!
تالار افتخارات
حضور در جام جهانى ۱۹۹۸ * قهرمان بازيهاى آسيايى ۱۹۹۸* سومى جام ملت هاى آسيا ۱۹۹۶* قهرمان ليگ با استقلال در سال هاى ۷۶ و ۸۴* قهرمان جام حذفى با استقلال در سال هاى ۷۴ و ۸۶* قهرمان جام رياست جمهورى تركمنستان با استقلال در سال ۷۶* بهترين بازيكن جام فوتسال رمضان در سال ۷۴* آقاى گل فوتسال انتخابى جام جهانى در سال ۷۵
خداحافظى با پنجمين قهرمانى
پنجمين قهرمانى استقلال در جام حذفى با خداحافظى يكى از باسابقه ترين بازيكنان تاريخ اين باشگاه همراه بود و عليرضا منصوريان پس از حدود ۱۵ سال كه براى اولين بار با پيراهن استقلال به ميدان آمد، در بازى مقابل پگاه گيلان براى آخرين بار پيراهن شماره ۱۰ آبى را بر تن كرد و به دو دهه فعاليت حرفه اى خود پايان داد. منصوريان يكى از آخرين بازمانده هاى نسل طلايى فوتبال ايران در اواسط دهه هفتاد است كه با بازى حرفه اى خداحافظى كرد. از آن تيم موفق جام جهانى ۹۸ فقط مهدوى كيا و باقرى هنوز به بازى ادامه مى دهند.
گل تاريخى مقابل پاس
منصوريان اولين بار در ارديبهشت ۷۴ و در جام نقش جهان براى اولين بار مقابل كشاورز پيراهن استقلال را برتن كرد اما اولين بازى رسمى وى ۲۸/۲/۷۴ و در هفته اول ليگ مقابل برق شيراز بود. دو هفته بعد مقابل كشاورز اولين گل خود را به ثمر رساند . اين بازيكن در هفته هفتم و مقابل پاس يكى از گل هاى به ياد ماندنى ليگ را با يك ضربه از راه دور به ثمر رساند، گلى كه باعث شهرت اين بازيكن در ليگ شد. منصوريان در يك انتخاب رسمى از سوى فدراسيون فوتبال به عنوان يكى از ۳ بازيكن برتر فصل ۷۴ برگزيده شد. ضمن آنكه در اين فصل قهرمانى جام حذفى را نيز تجربه كرد.
تنها سهميه استقلال در تيم ملى
در سال ۷۵ منصوريان تنها بازيكن انتخابى مايلى كهن از استقلال براى تيم ملى بود و اين بازيكن حداقل سهميه را براى آبى ها در تيم ملى حفظ كرد. منصوريان در بازى دوستانه با كويت (۲-۲) اولين بازى ملى خود را در سن ۲۵ سالگى تجربه كرد و جالب اينكه آخرين بازى ملى او نيز مقابل كويت در بازيهاى آسيايى ۱۹۹۸ رقم خورد. چند روز بعد در مسابقات مقدماتى جام ملت هاى آسيا در مسقط، منصوريان اولين گل ملى خود را مقابل سريلانكا به ثمر رساند. در جام ملت هاى ۱۹۹۶ با تيم ملى به مقام سوم آسيا رسيد و در مسابقات مقدماتى جام جهانى ۱۹۹۸ نيز تيم ملى را همراهى كرد.
بازى در ليگ هاى خارجى و جام جهانى
عليرضا منصوريان در اسفندماه ۷۵ به تيم باليستر سنترال سنگاپور پيوست تا بازى در خارج از كشور را نيز به كارنامه خود اضافه كند. وى با اين تيم در ليگ سنگاپور چهارم شد . يك سال بعد و در دى ماه ۷۶ وى مجدداً به استقلال بازگشت و با استقلال قهرمانى ليگ آزادگان را تجربه كرد. درجام جهانى ،۱۹۹۸ منصوريان در دو بازى مقابل امريكا و آلمان به عنوان بازيكن جانشين به بازى آمد و تصوير او بعد از گل مهدوى كيا مقابل امريكا هنوز در يادها باقى مانده است. منصوريان در مجموع ۴۷ بازى ملى انجام داد و ۸ گل نيز به ثمر رساند.
حضور در ليگ يونان
در فصل ۷۷ و پس از پايان بازيهايى آسيايى كه با قهرمانى ايران خاتمه يافت، منصوريان راهى ليگ يونان شد و پيراهن تيم اشكودا زانتى را برتن كرد. وى در ۱۷ بازى نيم فصل دوم براى اين تيم بازى كرد و در جام حذفى نيز در شكست ۳- يك مقابل المپياكوس زننده تك گل تيمش بود. در فصل بعد منصوريان مدتى در تيم اشكودا توپ زد و نيم فصل دوم به تيم آپولون پيوست و تنها گل خود در ليگ يونان را براى اين تيم به ثمر رساند. وى در مجموع ۳۱ بازى در ليگ يونان انجام داد و يك گل به ثمر رساند.
ناموفق در بوندس ليگا
منصوريان در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ به تيم دسته دومى سن پائولى آلمان پيوست و با اين تيم مقام سوم بوندس ليگاى دو را كسب كرد و به بوندس ليگا آمد. وى با سن پائولى در بوندس ليگا فصل بسيار ناموفق را پشت سر گذاشت و فقط در ۴ بازى براى اين تيم به ميدان رفت و در نهايت با سقوط سن پائولى، منصوريان نيز پس از دو فصل ناموفق از اين تيم جدا شد.
بازگشت به استقلال
با بازگشت به ايران دوباره پيراهن استقلال را بر تن كرد ولى در تيم رولند كخ و بعد قلعه نوعى به عنوان بازيكن جانشين استفاده مى شد. در فصل ۸۴ كه با قهرمانى استقلال همراه شد، منصوريان على رغم اينكه گلى به ثمر نرساند ولى نقش مهمى در قهرمانى آبى ها داشت. در دوره مربيگرى فيروز كريمى بود كه به عنوان بازيكن ثابت مورد استفاده قرار مى گرفت .
۲۲۱ بازى و ۲۴ گل
منصوريان در مجموع ۲۲۱ بار در مسابقات رسمى براى استقلال به ميدان رفت و ۲۴ گل نيز به ثمر رساند. در فصل ۷۴ بيشترين گل را براى استقلال به ثمر رساند ( ۶ گل در ليگ و ۲ گل در حذفى). در همان فصل نيز با ۳۶ بازى بيشترين بازى را براى استقلال انجام داد . وى اولين بار در بازى دوستانه مقابل تيم ملى عمان در سال ۷۷ بازوبند كاپيتانى استقلال را بر بازو بست.
بهترين بازيكن سالنى سال ۷۵
عليرضا منصوريان ازبازيكنانى است كه در فوتبال سالنى تبحر خاصى دارد و در تيم ملى فوتسال نيز سابقه بازى دارد . در مسابقات مقدماتى جام جهانى كه فروردين ۷۵ در تهران برگزار شد، وى در چهار بازى ۱۳ گل به ثمر رساند و بهترين گلزن مسابقات انتخابى لقب گرفت البته وى در جام جهانى فوتسال نتوانست حاضر شود، چرا كه در اردوى تيم ملى فوتبال براى جام ملت هاى آسيا بود. منصوريان در جام رمضان سال ۷۴ نيز به عنوان بهترين بازيكن جام انتخاب شد و يك موتور گازى جايزه گرفت!
تالار افتخارات
حضور در جام جهانى ۱۹۹۸ * قهرمان بازيهاى آسيايى ۱۹۹۸* سومى جام ملت هاى آسيا ۱۹۹۶* قهرمان ليگ با استقلال در سال هاى ۷۶ و ۸۴* قهرمان جام حذفى با استقلال در سال هاى ۷۴ و ۸۶* قهرمان جام رياست جمهورى تركمنستان با استقلال در سال ۷۶* بهترين بازيكن جام فوتسال رمضان در سال ۷۴* آقاى گل فوتسال انتخابى جام جهانى در سال ۷۵
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۷/۰۴/۰۱ ساعت ۹:۱۵ ب.ظ توسط حمید آبی
|
با عرض سلام خدمت تمام بازديدكنندگان عزيز مخصوصا هواداران استقلال