آن چهره بشاش و خندان مجتبى جبارى پس از گلى كه وارد دروازه پگاه كرد را به ياد بياوريد. زمانى كه داشت پاس هنرمندانه اش را براى مهدى اميرآبادى مى فرستاد يا ضربه فوق العاده اش را از روى ايستگاهى پشت ۱۸ قدم به تيرك افقى مى كوبيد، چه مى دانست بايد وقتى به خانه مى رود تا مدال قهرمانى جام حذفى را به ديوار اتاقش بكوبد و با خانواده اش جشن بگيرد، يك جاى خالى را در ميان اعضاى خانواده ببيند.
مجتبى جبارى ساعاتى قبل از آغاز بازى، پدرش را از دست داد اما بى آنكه او را مطلع كنند و كسى به او بگويد به سوگ عزيزى از دست رفته نشسته، مقابل پگاه ايستاد و بى شك بهترين بازيكن ميدان شد. مجتبى ساعاتى بعد از جشن قهرمانى فهميد ديگر پدر كنارش نيست.
 
 به اين ستاره فوتبال ايران تسليت مى گوييم.